Yirmi

Böyle böyle geçti günler hatalar yaparak

Düşerek yaralar alarak kanayarak

Unutma ki her yeni gün bir umuttur

Yarın İse bir bilinmeze bel bağlamak

Dün geçti ve geçmişse bitti işte

Kendim için vereceğim en güzel öğüt

Bu gününün kıymetini bil.

Yanında olanların

Elinde olanların

Sahip olduklarının

Ama biliyor musunuz

Ruhumda bir sancı bir hüzün yaşama dair

Ruhu bana üfleyene karşı duyduğum derin özleme

Ve ruhuma batan dikenlerin açtığı derin yaralara merhem olana dair

Evet ruhuma cân olana dair bir şiir yazmalıyım

Allah'ım sana gelişim ne vakitdir bilmiyorum lakin beni sev

Zira sevgine ve sana

Her hayrına muhtacım

Tut elimden kalbime sevgini bahşet

Geçmişim sadece benim akıl hocam

Şimdi ise onun ışığında yürüdüğüm bir yol

Bu yolda sana denk geleyim

Seni çok seviyorum beni sev Allah'ım

Ben buraya ait olmadığımı hissediyorum gitmek istiyorum ama bilmiyorum nerelere gideyim.

Aradığım teselli yanlışa meyilli.

Bilmem gerekenleri bilmiyorum gitmem gerekenler çok uzak

Acılar ana babadan kalma.

Tecrübelerim acemi

Kalbim yorgun

Ne yazık ki yüzüme yansıyor korkularım alışkın değilim

Tereddütlerim çığ gibi büyüyor sanki kaybolmak üzereyken kalabalık içinde bir kalbe gireceğim diyorum.

Bu bir hançere en yakışan iddia değil mi

lakin üzgünüm ikimizde başaramadık.

Kurduğun planlar devriliyor devrik hayatlar devrik cümleler ve dahi hayaller.

Şimdi ne diyeyim kendime

Sev Zehra gözlerini kapatıp yeniden açmaya garantin yokken dünyaya küfürler saçma topluma değil evvela kendine sevgi.. iki acizligin arasına sıkışmış şu ömründe aynaya bak ve Sev her şey bir adım bir kıvılcım ile başlar büyük sesler çıkacak inanıyorum kendine gitmeden yola çıkmış olmazsın unutma olur mu?