Umut dolu damlalar

Merhabalar güzel insanlar:) Bu gün sizinle hayata dair sohbet etmek istiyorum. Hiç bilmediğin bir şehrin otobüs garında bekliyor gibiyim. Kalsam kalacak yerim gitsem gitmeye gücüm yok.Kafam karışmış,ikilemeler içindeyim Öylece durup daldığım anların ve içimde sebebini bilmediğim bir üzüntünün arttığını farkettim.Bir şeyler eksik Belki biraz köşeme çekilmeliyim,sırtımı yaslamalıyım daha önce yanından geçtiğim fakat varlığından haberdar olmadığım bir ağacın gövdesine. Almalıyım elime çok sevdiğim bir kitabı ya da izlemeliyim yoldan geçen insanları.. Saatlerce kaybolmalıyım. Sonra ne mi olmalı? Sonra, Mantığım değişmeli. Değişti. Hatta dünyaya bakışım.Eşyayı görüşüm, insanları anlayışım.. Güller kurudu lakin yeni bir tohum ektim. Çiçek açacağı günü bekliyorum Bir şiir armağan ediyorum bu tatlı hüznüme Gecenin karanlık kucağına bırakma beni! Taş duvar her yer, Bütün şehir yalın ayak, Kimsesiz güvercinler, Gitme! Kanatsız yaralı bir kuşum yokluğunda, Nereye çarpsam yüzün, Nereye dönsem sevda yüklü bu hüzün Gitme!.. Sarı çocuklarını döker koynundan ağaçlar… mevsimler küser, yıldızlar üşür…gitme… Yalnız bir ardıç gölgesi olur yaralı kalbim güneşler söner, gölgeler büyür.. zarif bir hüzün çöreklenir şehrin üstüne.. gitme, yüzümden sarkar külleri şehrin.. bir yangın yeri olur maraşta hüznüm… 🌵🌿