Bir not Sev Kendini

Gece vicdanınla baş başa kaldığında havada uçuşan her düşünce iyi yahut kötü hepsi saplanır göğsüne.Izdırabın verdiği intibah vakitlerinde kendi kendini aldatmak, başkalarını kandırmak kadar basit değildir ve insan işte tam da o vakit kendi içinde ki adaletten ürkmeye başlar.Hatta bence bütün geriliğimiz, buhranlarımız bütün bocalamalarımız da tam da o ürkme anında kendimizden kaçmamızdan kaynaklanıyor.Kendimizden kaçmayalım hatta bizzat adımlarımız onar onar kendimize olsun kendimize yolumuz düşmezse şayet bir kibrit alevinin geçici ışığında görünüp geri kaybolan eşya gibi olur öylece parlayıp sönüveriz.Bunu kim ister ki belki güneş olsak doğsak yeryüzünde..

Unutmayalım ki her insan bir kâinattır

Yeryüzüdür kendi içinde yürüyüşe çıktığında fırtınaların, güneşli günlerin, yağmurun, kör kuyuların, deli heveslerin, hayallerin onlarla karşılaşırsın ki bence en güzel rastgelmeler kendine olandır yaradılanı severim yaradılandan ötürü demiş Mevlana önce sev kendini zaten sen Rabbinin tecellisisin.

Sev kendini

Sev Rabbini

Hicret et kendine yola çık rast gel Rabbine...