Adressiz Yazı

Bir mucize olsun istiyorum küçük bir mucize.

Kendim dışında koştuğum her yol şimdi bana çıkmaz sokak oluyor.

Ne ala ben ki bütün meşguliyetleri kendimden başka herkese yüklüyorum.

Kendim dışında sevdiğim her kişi sanki kalbi yokmuş gibi davranıyor ama hayır benzetme yapmayacağım onların kalpleri yok.

Ah yazdıkça her bir kelime bir başkasını alıyor beynimin kıvrımlarından.

Sonra kitaptan kitaba bir yol akıyor.

Her satır başına belki bir bayrak dikmek

Ele geçirilmiş sözleri azat etmek istiyorum.

Bütün anlamların kozasıyla örülmek gerek ve

Bu koza beni öldürürmüş öyle diyor.

Oysa kanadım bahar kokulu kelebek olmaya yar kılındı.

Hazırlan cümleleri yakan ateş çağırıyor seni

İçinde kocaman bir şehir büyüyor hem de bu enikonu belli kasabada

Bütün kelimeleri toplayıp bir dolunay vakti,

Ayaza bıraktığımda anlıyorum..

Ne çok ırmak varmış dünyamda böyle

Hangisine takılıp gittimse öylece akıyorum

Hüznümü almış ırmaklar

Bir masal gibi beklenmedik sonlu sevincim

Ve sende kendimi bulmak için sığındığım kelimelerim

Ama cümlelerim bir sur gibi duruyor içimde

Her biri de cenge hazır

Ha başladı ha başlayacak

Biliyorum ırmaklar çağlıyor içimde

Devrik cümleler dökülüyor önüne

Ama geldim

Kime ve neye geldim bilmiyorum

Belki de kendime geldim

Kendime gelince senden gittim

Gidişler kötü değildir

Ama biliniz ki

Çiçekleri tarumar edilmiş yüreğimden seslenemedim size

Zamanınızın dörtte birine serpilmiş bir gülümsemeyle gitmek eylemini içiyorum

Son beş dakika